Nieuws
deel dit nieuwsbericht:
0
Knack Volley Roeselare maakt voor dinsdag eerst een afspraak bij…. de kapper
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250503_91903759
Ik ben fan… fan van Linde Maertens. Ik kan dit niet langer onder stoelen of banken steken. O Linde, wat is het altijd weer een waar genoegen jou aan het werk te zien. Je weet steeds weer bij spelers en coach de juiste snaar te raken, ook in moeilijke situaties. Geen nodeloos gezwaai met gele of rode kaarten zelfs wanneer het mannelijk testosteron de hoogte in schiet. En mocht er eentje moeilijk te kraken zijn dan kan je, als osteopate van beroep, ongetwijfeld alsnog de juiste techniek toepassen. Correct, kordaat maar niet arrogant en bewust van je dienende rol in onze sport… een rolmodel. Dat je zelf volleybalt is zeker een voordeel, dat je een West-Vlaamse bent wat mij betreft ook. Dat je deze eerste finalewedstrijd mocht leiden met Wim Cambré als tweede scheidsrechter was een godsgeschenk, zeker in de vierde set toen de gemoederen in beide kampen even verhit leken te raken.
We zien het Steven Vanmedegael al denken, perfectionist als hij is… mijn spelers moeten dinsdag nog eerst langs de kapper passeren om zich een gemillimeterd Marc Willems-kapsel aan te meten. Wie de wedstrijd gezien heeft weet natuurlijk op wat wij alluderen. Bij een 12-11 stand in set vier volgde een videochallenge voor bloktouch. De videoscheids en de video-operator keken zich suf op de beelden maar constateerden geen contact tussen de arm of hand van het blok. Nochtans had Linde Maertens al door de intercom laten weten (wat een zegen dat we die communicaties kunnen horen) dat ze ook naar het haar moesten kijken. Een advies dat eerst in de wind geslagen werd maar na fel protest van Leuvense kant schoorvoetend moest herzien worden. Het eindoordeel bleek dat de haren van Pieter Coolman blijkbaar de bal raakten en hierdoor het traject van de bal manifest wijzigde (opmerking: dit laatste valt onder de noemer ‘ironie’).
Dat dit het gespreksonderwerp werd na de wedstrijd laat zich raden en zo kwamen we te weten dat het reglement hierin een discriminerend onderscheid maakt tussen mannen en vrouwen. Kort gezegd: bij de mannen wordt contact tussen de bal en het haar altijd bestraft. Bij de dames is dit niet het geval tenzij de speelster het haar in een dotje draagt. Je moet het maar weten.
Over naar de wedstrijd waarbij de thuisploeg in set één een zeer geconcentreerde en efficiënte indruk naliet. Het spelbeeld, de score en de statistieken waren ook navenant. Vijf blocks, drie aces, een aanvalspercentage van 64% met 17 zelfgemaakte punten. Bij VHL was het een pak minder met amper 1 block, geen aces, een aanvalspercentage van 39% en 10 zelfgemaakte punten. Tot 7-7 leek het nog op een wedstrijd maar met Lennert Van Elsen aan service, blocks van een uitstekende en stabiele Erik Siksna en Pieter Coolman en daarbij een reeks aanvallende missers van de bezoekers kregen we tussenstanden van 13-8, 20-9, 22-10 om te eindigen op een zware maar niet eens overdreven 25-13.
Knack Volley kon dit niveau, helaas voor de te schaars opgekomen thuissupporters, niet aanhouden. De veertigkoppige VHL-delegatie zag dan weer een revival van zijn helden. Een snelle 4-1 werd al even snel omgevormd tot een 5-7 met twee blocks van Lazlo De Paepe en eentje van Ryan Poole. Na een tweedehandse bal van Matthias Valkiers voor 16-19 leek VHL met voorsprong money-time te zullen ingaan maar een servicemisser van Gil Hofmans en muurtjes van Pieter Coolman en Basil Dermaux herstelden de opgelopen schade (19-19). Erop en erover dacht Stijn D’Hulst voor 23-22 (score Seppe Rotty). Maar het laatste woord was voor Ryan Poole die zichzelf aan service bracht door de 23-23 te scoren. Om vervolgens met twee perfecte aces richting binnenkant van de zijlijn de setstand gelijk te brengen (23-25).
Niet dat set drie een kopie werd van de eerste set want de demarrage die Knack Volley na een 8-8 plaatste was deze keer iets minder verschroeiend (13-9,18-11). Dat de Knack-spelers naar hartenlust konden scoren was ondermeer te danken aan het uitmuntende werk van libero Dennis Deroey die als een oninneembare rots in de branding foutloos bleef. Dat hij telkens zowat de helft of meer van de verdediging voor zijn rekening moest nemen deerde hem niet en hiervoor belonen we hem dan ook met onze eigenste Brilsmurftrofee van de match. Ondertussen noteerden we ook hartverwarmende en overtuigende invalbeurten voor kapitein Matthijs Verhanneman. Set drie eindigde na twee opslagmissers op 25-16.
Met twee Griekse aces van Lampros Pitakoudis ging set vier van start. De averij liep op tot 1-4 maar met een zeer accurate Lennert Van Elsen nam Knack Volley het commando weer over: 8-6. De beide teams wisselden af en toe van stuiver (11-10 12-13, 15-14, 15-16). Het haarincident met het kapsel van Pieter Coolman was inmiddels voorbij, maar nog niet vergeten. Bij 17-16 nam de uittredende Landskampioen de leiding weer over om deze niet meer af te staan. VHL kon weliswaar nog meerdere keren gelijkstellen (20-20, 21-21 en 22-22). Daarop volgde een ace van Basil Dermaux die zich niet van de wijs liet brengen door de op het nippertje aangevraagde time-out van Hendrik Tuerlinckx (24-22). Finaal riep Seppe Rotty als zowat enige in de REO Arena de videochallenge in voor zijn aanval. Schoorvoetend volgde zijn coach hem hierin om dan op de beelden te moeten vaststellen dat de bal één vingertop raakte en wedstrijdwinst een feit werd (25-22).
Brilsmurf 03/05/2025