Knack Volley Roeselare doet wat moet

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250424_92736022
D’Nyserweg Photography

Dat ze in Limburg dromen van een all-in Limburgse finale daar kunnen we best inkomen. Maar dat ze in Vlaams-Brabant en West-Vlaanderen dromen van een duel tussen de twee bevriende ploegen, dat staat ook als een paal boven water. En die laatste droom is door de thuisoverwinningen van Knack Volley Roeselare en Volley Haasrode Leuven alvast een stap dichter gekomen.

Knack Volley deed wat het moest doen, winnen, en dat dit zonder glans gebeurde nemen we er probleemloos bij. Het kampioenenniveau is er nog niet maar dat was ook niet nodig want Tectum Achel kon, tenzij in set twee, niet op tegen de thuisploeg.

Wie (weeral) een moeilijke avond beleefde was hoofdscheidsrechter Marie-Catherine Boulanger. Van bij de start van het duel haalde ze zich de woede van beide teams op de hals door enerzijds een betwistbare toetsfout (gevolgd door een gele kaart) te fluiten tegen Stijn D’Hulst, wat later in de match dit duidelijk te compenseren door Mario Schmidgall voor een zuivere baltoets eenzelfde fout aan te smeren. Maar wat we totaal niet begrepen was waarom Tectum Achel geen recht kreeg op de videochallenge voor een duidelijke pancake in de aanvangsfase. Ook tweede scheidsrechter Emilie Strobbe kreeg het van beide coaches hard te verduren over de vier sets heen.

Op de bezoekende bank zat er dan nog ene Allan Van de Loo, op papier assistent-trainer. Maar die leek gedurende de wedstrijd meer bezig met Chris Van den Durpel naar de kroon te willen steken door, met zijn sidekick, zijn imitaties van Steven Vanmedegael in te oefenen. Helaas zit daar voor hem geen tweede roeping in en zal zijn zaalshow weinig volk trekken.

In set één sloeg Knack Volley een eerste kloof bij 11-7. Serverend, nochtans één van hun wapens,  kwamen de bezoekers niet uit de verf (zes missers). Bij Knack Volley liep dit een stuk beter met vier missers tegenover vier aces. Met en tweede ace versierde Pieter Coolman de eerste setbal bij 24-16. NIks deed dan vermoeden dat er nog fel zou moeten geknokt worden voor de setwinst. Aanvallende missers en misverstanden in receptie  bij Knack Volley bracht Tectum Achel met Michiel Fransen aan service tot op één punt (24-23). Gelukkig kon Lennert Van Elsen in extremis een sluitend block plaatsen voor de 25-23.

Set twee ging dan weer verdiend naar de bezoekers omdat het een stuk beter voor de dag kwam dan Knack Volley Roeselare dat teveel afval in zijn spel moest dulden.  Ondanks een 13-11 liep het na de time-out van coach Jan Vanvenckenray verkeerd bij de thuisploeg (13-16). Bij 18-19 deden twee aanvallende missers en een ace van de ingevallen Felix Baumann de set definitief richting bezoekers hellen (18-22). Michiel Fransen liet de eindscore optekenen met 21-25.

Tectum Achel kon hieraan, helaas voor de tiental meegereisde supporters, geen vervolg breien en keek in set drie en vier al snel tegen een onoverbrugbare achterstand aan. Zonder grandioos te spelen maar volop gebruik makend van de ontreddering bij de groen-witten klaarde Knack Volley de klus met tweemaal 25-15.

Na de wedstrijd was het tijd voor het bestuur van The Blue Wall om de Speler van het Jaar bekend te maken. Dat dit Basil Dermaux werd, met een monsterscore, zal niemand verwonderen. Onze Terminator ligt vanzelfsprekend ook in pole position om ook op nationaal niveau de hoofdvogel af te schieten. Maar met verkiezingen weet je nooit. Het zou niet de eerste keer zijn dat we de wenkbrauwen fronsen bij het vernemen van het eindresultaat. Dat Stijn D’Hulst en Dennis Deroey het podium vervolledigden kon de instemming van alle aanwezigen krijgen.

D’Nyserweg Photography

De buit (de finale) is nog niet binnen maar een eerste stap is toch gezet. Op vrijdagavond volgt deel twee van deze halve finale en kan de droomfinale een feit worden. In het andere geval spreken we af op zondagavond om 18u in de REO Arena.

Foto’s

DeePee 24/04/2025